طبقه بندي خودكشي ها از ديدگاه جرم شناسي

خودکشي (Suicide) مهمترين نوع خشونت تغيير شکل داده شده است. در اين نوع خشونت، فرد مرتکب به جاي اينکه ديگران را مورد حمله قرار دهد، به زندگي و حيات خود حمله کرده و به آن خاتمه ميدهد. از اين حيث خودکشي يا انتحار عبارت است از قتلي که فاعل جرم(قاتل)، مفعول جرم(مقتول) نيز است. به عبارت ديگر، هرگاه مجني عليه(بزه ديده) قتل، خودش قاتل باشد عمل خودکشي تحقق مييابد. در واقع، خودکشي نوعي از قتل همراه با وحدت قاتل و مقتول است. بر اين اساس بايد گفت خودکشي و به تبع آن «خودزني» از جمله بارزترين مواردي هستند که در آنها بزهکار و بزه ديده يک فرد واحد است.
عمل خودکشي مختص به زمان حاضر نبوده و از دوران بسيار قديم تا به حال وجود داشته است؛ امّا آنچه تازگي دارد گسترش و افزايش تعداد خودکشيهاست. آمارهاي انتشار يافته در مورد خودکشيها کامل نبوده و آن طور که بايد تعداد واقعي خودکشيها را نشان نميدهند. البته علّت اين امر آن است که بيمارستانها، بسياري از خودکشيها را تحت عناوين ديگري قلمداد ميکنند و به همين دليل، بسياري از انتحارها در آمارهاي رسمي منعکس نميشوند. نبايد فراموش کرد که در زمانهاي گذشته معمولاً خودکشي در نيمه دوم دوران عمر انجام ميگرفت، ولي در حال حاضر بيشتر مرتکبان آن جوانان هستند. مقامات ذي صلاح معتقدند بعد از مرگ ناشي از تصادفات رانندگي، خودکشي دومين عامل مرگ و مير جوانان است. هر سال حدود پنج ميليون نفر در جهان اقدام به خودكشي ميكنند كه از اين عده، پانصد هزار نفر جان خود را از دست ميدهند. سازمان بهداشت جهاني در سال 1999 نرخ خودكشي در برخي كشورهاي جهان را اعلام كرد كه بعضي از آنها عبارتند از: استراليا- 1/13%، ژاپن- 3/25%، سوئيس- 2/18%، فرانسه- 7/17%، آمريكا- 8/10%، هلند- 6/9%، اسپانيا- 2/8 %، انگلستان- 5/7% و ايتاليا- 2/7%.